China fietsreis 2001: Deel 1
Copyright 2005: René Maassen      rene@renemaassen.nl
 
English version

 

Deel 1 (24 foto's) - Deel 2 (37 foto's) Deel 3 (28 foto's)

Druk op F11 voor grootbeeld.




1). Op 10 juni 2001 komen wij aan in Tianjin per boot vanuit Japan.
Wij willen zo snel mogelijk naar Mongolië per trein.

Twee keer eerder had China deel uitgemaakt van ons reisprogramma op vorige reizen. Twee keer heb ik China op het laatste moment geannuleerd, omdat de verzameling negatieve reisverhalen zich alleen maar uitbreide en er stonden geen positieve verhalen tegen over. China moet simpelweg verschrikkelijk zijn voor de individuele toerist. Als die zich per fiets verplaatst worden de autoriteiten helemaal furieus omdat fietsers zich ophouden in verboden gebieden en niet te controleren zijn. Chinese autoriteiten hadden heel duidelijk een anti-indivuduele-westerse-fieters-beleid, dat was wel duidelijk geworden uit alle verhalen die wij gehoord en gelezen hadden.

Verhalen, daar was iets mee herinner ik mij. Verhalen hebben de neiging af te wijken van onze eigen waarnemingen, weet ik van alle vorige reizen. Bovendien waren veel van die 'verhalen' wel op een reis gebaseerd die daadwerkelijk had plaatsgevonden natuurlijk, maar wel alweer een paar jaar geleden. Andere, meer recente, verhalen spreken over 'openheid' in het 'nieuwe China'. Wij wilden perse overland naar MongoliŽ en via Rusland leek een nog slechtere optie dan via China. Bovendien was die rechtstreekse boot van Kobe in Japan naar Tianjin in China een gemakkelijke en aantrekkelijke optie. Wij besloten deze derde poging om naar China te gaan nu daadwerkelijk uit te voeren. Als het inderdaad allemaal prut zou zijn, konden wij met de trein in een paar dagen in MongoliŽ zijn en alle Chinese ellende achter ons laten. Hoe wij MongoliŽ zouden verlaten was een zorg voor later. Voor het onwaarschijnlijke geval dat China 'reisbaar' zou zijn voor ons, hadden wij voor de zekerheid wel een 'double entry' visum voor China aangevraagd en gekregen in Osaka. Zodat wij na MongoliŽ konden terugkeren in China zonder weer door de visumprocedure te moeten.



2). China is een reusachtig land. Mongolië is al 3 maal zo groot als Frankrijk!
Wij hebben een double entry visum voor maximaal 2 maanden per keer.


3).Op 10 juni varen wij de haven van Tianjin binnen. Het is een grauwe stad vol kolensmog. De hele stad ligt onder een 5mm dikke laag kolenstof. Dat is conform de vooroordelen. De douane is echter uiterst vriendelijk en de invoer van onze fietsen is geen probleem! Wij zijn voor het eerst van ons leven in China en er zijn geen problemen!. Dat is NIET conform de vooroordelen en negatieve verhalen over China.


4). 11/06/2001. Een straat in Tianjin.
De straten zijn rustig. Veel mensen fietsen, het volksvervoermiddel in China.
Wij fietsen naar het busstation en gaan per bus naar Beijing.


5).11/06/2001. Noordelijke hoofdstraat van "Het plein van de Hemelse Vrede" in Beijing. In de achtergrond is de toegangspoort tot "De Verboden Stad". Vanaf dat balkon riep Mao op 1 oktober 1949 de Volksrepubliek China uit. Wij regelen een treinkaartje naar Ulan Bator (Mongolië) voor morgen. Wij fietsen door Beijing wat reuze leuk is! Ondanks de snelle groei van het aantal auto's in de laatste jaren, is China nog steeds een fietsersland met uitstekende fiets mogelijkheden.


6). 11/06/2001 Beijing. De zuidelijke toegangspoort tot het "Plein van de Hemelse Vrede". Bij iedere agent die wij zien, ze zijn talrijk, verwachten wij ondervraagd te worden. Maar dat gebeurt niet. Het gaat eigenlijk best wel goed en ook is het best wel leuk. Die Chinezen lijken eigenlijk net gewone mensen. Wat is er gebeurd met alle 'verhalen' over nare Chinezen; wij komen alleen maar normale Chinezen tegen. Wij beginnen ons wat meer te ontspannen.


7). 11/06/2001 Beijing. Een buitengedeelte van de "Verboden Stad".


8). 12/06/2001 Beijing. De trein naar Moscow, gaat door Ulaan Bator. Wij zijn ruim op tijd. De hoofdconducteur neemt ons NIET mee: hij weigert onze fietsen mee te nemen. De trein rijdt weg zonder ons.


9). 13/06/2001 Beijing. Alle negatieve verhalen over Chinezen kloppen weer niet. Met de hulp van vele vriendelijke Chinezen kunnen wij mee op deze trein. De fietsen gaan nu als bagage in dezelfde trein. De juffrouw van het (voormalige) Chinese staatsreisbureau CITS heeft alles uit de kast gehaald en hard voor ons geknokt om dit te regelen. Shi-Shi. Mafan niele! ("Heel erg bedankt, sorry voor al het ongemak dat ik veroorzaakt heb": een zeer krachtige Chinese uitdrukking).


10). 13/06/2001. In de trein naar UB. China's ontwikkeling biedt enorme contrasten.
Deze foto is uit het linkerraam genomen.........


11). Deze foto is direct daarna uit het rechterraam genomen.......
Miljoenen Chinezen wonen in bakstenen dorpjes zonder verharde wegen.

12). De trein rijdt vele tientallen kilometers langs de Chinese muur. Dit door mensenhanden gemaakte bouwwerk is NIET vanaf de maan te zien met het blote oog. Dat is een hardnekkig fabeltje wat iedereen kopieert van elkaar, maar NIET waar is. Weer een vooroordeel terug naar de maan. Nu nog die hardnekkige fabeltjes die bestaan over: zoutgebruik, salmonellen in eieren, cholesterol in eieren, shampoo's met vitamine, bouwstoffen in boter, griep door tocht, vitamine C als griepgeneesmiddel, vitamines in aardappels etc.
Sorry, maar ik moest het even kwijt. De trein rijdt weer verder langs 'De Muur'.

13). De Chinese muur. Je moet bijna een bergbeklimmer zijn op hier tegenop te komen. De muur lijkt hier wel nieuw. Hij IS nieuw. Dit stuk is 30 jaar geleden eerst volledig gesloopt als goedkope bouwmaterialen voor een kazerne. Later kregen de Chinezen daar spijt van (toeristen atractie verdwenen) en de muur is toen als nieuw opgebouwd.
De lucht lijkt niet wazig, de lucht IS wazig. Noordoost China heeft het achtvoudige van de WHO norm qua stofdeeltjes in de lucht. Foto door John Scane.
Hier stopt het eerste deeltje van China (wij waren nu slechts 4 dagen in China). Je kunt jezelf vanaf hier naar Mongolië klikken. Na een verblijf in Mongolië van bijna 2 maanden, keren wij terug naar China. Het tweede deel van China duurt van 6 augustus 2001 tot en met 7 november 2001. Drie maanden dus. Veel plezier!

Door een technische fout van mij, zijn alle China foto's vanaf hier in klein formaat (de grote zijn verloren gegaan). Als compensatie heb ik wat meer notities toegevoegd. Evengoed veel plezier.



14). 06/08/2001. Wij keren terug in China, vanuit Ulan Bator. Met de trein tot de grens en dan per Chinese slaapbus terug naar Beijing.
 

We zijn weer terug in China. Onze trein uit Ulaan Bataar stopt hier in dit Chinese grensplaatsje. Vanaf hier moeten wij met een bus terug naar Beijing. China lijkt niet verandert tov twee maanden geleden. Wij zoeken uit waar het busstation is. Om precies te zijn, wij proberen uit te zoeken waar het busstation is. In ieder geval niet bij dit station. Een Chinese studente Engels schiet ons te hulp. Ze is vriendelijk en spreekt redelijk goed Engels op zachte onzekere toon. Verschillende hitserige taxichauffeurs staan om ons heen, geil op een te duur ritje van niks. Maar zij spreken niet de magische taal om met ons in contact te komen. Wij helaas ook niet hun magische klanken, maar de studente Engels heeft de regie en lijkt vastbesloten om ons te helpen. Het kleine vrouwtje negeert het gebrul van de taxi chauffeurs en omstanders.

Een niet-vergelijk met MongoliŽ dringt zich al snel op: Mongolen zijn erg vriendelijk maar kunnen niet koken. Chinezen koken geweldig maar zijn niet zo vriendelijk. Een enkele Chinees wel. Alle anderen zijn ook niet onvriendelijk of vijandig, maar ze lopen ook niet over van enthousiasme. Een enkeling kijkt ronduit achterdochtig. Blijkbaar zijn deze mensen jarenlang volgepompt met negatieve beelden over westerlingen door de staatsmedia. Westerlingen zijn ook jarenlang volgepompt met negatieve beelden over Chinezen, misschien op een wat mildere wijze, maar toch. Ik prijs mij gelukkig dat ik in staat ben om het echte China en de echte Chinezen nu zelf waar te nemen. Deze mensen hebben zoín mogelijkheid duidelijk niet. Hun vooringenomenheid moet ik begrijpen en ik moet mijn eigen vooringenomenheid loslaten en leven volgens de oude wijsheden ďGoed doen doet goed ontmoetenĒ en ďMet de hoed in den hand komt men door het ganse landĒ. Deze aloude waarheden zijn tot nu toe waar gebleken in alle landen waar ik geweest ben en waarom zou dat in China anders zijn?

Het meisje moet even navragen waar het busstation is en regelt een taxibusje naar het busstation waar onze fietsdozen in kunnen voor 10 RMB. Na een vreselijke busrit in een Ďslaapbusí komen wij sufgebeukt in Beijing aan, waar wij ondertussen de weg weten.



15). 08/08/2001, Beijing. Rene en Jolanda op Tianamin Square (Plein van de Hemelse Vrede). Achter ons is de toegangpoort naar de verboden stad, die wij nu gaan bezoeken.

16). Op de gevel van de toegangspoort tot de verboden stad, hangt het portret van Mao wiens erfgoed nu regeert over China na diverse marktgerichte hervormingen, waar ik zijn mening graag over gehoord zou hebben.


17). Detail van een van de vele toegangsdeuren.

18). Binnenplaatsje. Het is inderdaad een complete stad, die verboden stad. Het is groot en mooi. Het 'volk' mocht hier niet komen, vandaar de naam ten tijde van het Chinese keizerrijk. De laatste (Qing) keizer werd er in 1911 uitgeschopt door de republikeinen, die spoedig weer door het leger werden verwijderd uit de verboden stad om daar zelf het heft in handen te nemen. Er volgde een periode van chaos en verval waar krijgsheren de dienst uitmaakten totdat Mao in 1949 na zijn lange mars bezit nam van Beijing en vanaf de toeganspoort op 1 oktober 1949 de Volksrepubliek China uitriep. Pas na de 'hervormingen' van de laatste 10 jaar groeit de economische ontwikkeling van China in een rakettempo.


19). Waterkruik, die diende voor bluswater.

20). Het volgende plein, een van de velen, in deze enorme verboden stad.


21). Steegje, het is leuk om hier wat rond te dolen. Alles is goed onderhouden.

22). Wij verlaten de verboden stad door deze enorme deuren die eeuwenlang gesloten bleven
voor aardse stervelingen als wij.


23). Je bent in Peking, en vraagt jezelf af; "wat zal ik eten vanavond?". Peking eend natuurlijk! Zo'n lekker vet eendje smaakt geweldig. Wordt geserveerd met een soort pannenkoekjes en sojasauce. Het bereidingsprocede is een complex mengsel van koken, marineren, roken en grillen. Het gare eendenvlees wordt van de botten gesneden en dan geserveerd. Van de botten wordt vervolgens een soepje getrokken (eendenknokensoep), die je aan het einde van de maaltijd geserveerd krijgt (Chinezen eten hun soep altijd aan het einde van de maaltijd). Houh-zheh! "Heerlijk!".

 
 

Van de 6 miljard wereldbewoners, is een op de vier een Chinees. Er zijn dus ongeveer 1.500.000.000 Chinezen. Waar wij ook zijn, overal is wel weer een Chinees. Dat is lastig als je onderweg moet plassen of poepen. Ook al lijkt het even rustig, je weet dat de volgende Chinees nooit ver weg is. Het is ook makkelijk. Overal is eten te koop en goedkope overnachtingsplaatsen zijn ook overal. De helft van alle Chinezen lijkt te werken in de voedselbereidingsindustrie. Overal, echt overal, zijn eettentjes. Soms als echte restaurantjes soms ook gewoon in iemands voorpoortaaltje of gewoon op straat; achterin een vrachtdriewielfiets worden bijvoorbeeld aardappels gepoft of gefrituurd.



24). Het Plein van de Hemelse Vrede (Tianamin) wordt wel eens het grootste plein ter wereld genoemd, maar ik houd niet zo van dat soort claims, dus ik zal het niet zo noemen. Het is inderdaad groot, de foto toont slechts een stukje. Het is niet mij idee van "Hemelse Vrede", maar het is tenminste autovrij. Het is zelfs verboden om je fiets op het Hemelse plein te brengen!

 
 

In ons hotel in Beijing kijken wij weer naar de Chinese TV. Hoewel wij in totaal pas een paar uur Chinese TV hebben bekeken, valt de voorspelbaarheid gelijk op. Blijkbaar het gevolg van staatscensuur op de media. Zelfs de spreiding van de soorten programma's over de beschikbare zenders lijkt georganiseerd, want die is ongeveer altijd hetzelfde.

De advertenties zijn ook voorspelbaar. Nog meer dan bij ons. De advertenties voor schoonheid/slankheid/jeugd/gezondheids-producten komen de hele dag voorbij. In het post-communistische China hebben entrepreneurs al snel ontdekt, net zo als in de rest van de wereld, dat ze in dat segment het snelst de hoogste winstmarges kunnen halen.

"Herhaling is de kracht van reclame", is een wat fossiel marketing gezegde. In China nemen ze dat heel letterlijk. Nadat een spotje van 20 seconden is uitgezonden, wordt de productnaam en de verpakking er nog even flink ingeramd in een 3 seconden durende samenvatting. Die wordt dus letterlijk drie achter elkaar herhaald, om er een paar minuten later weer ingehamerd te worden bij de kijkers.

Die langere spotjes zijn interessant in de zin dat ze heel voorstelbaar precies hetzelfde stramien volgen en daardoor al snel niet interessant meer zijn. Een wetenschapper in witte jas, meestal een westerling, staat in een groot hypermodern laboratorium over zijn ontdekking te vertellen. In de achtergrond zie je andere wetenschappers in witte jassen reageerbuisjes onderzoeken. Reageerbuisschudrobots schudden ondertussen andere mengsels en voegen een roze vloeistofje toe met enorme precisie. Door het spotje heen gemixt zie je beelden van allerlei computersimulaties over zich mengende moleculen. Of van magische magneetmoleculen die razendsnel de ziekte uit het bloed van de patiŽnt trekken. Het script is al snel duidelijk: het betreft hier een uiterst modern en uit geavanceerd onderzoek voortgekomen nieuwe wonderpil. Koop deze pil! Zeker de helft van alle reclames betreft wonderpillen die beloven een eeuwige jeugd en schoonheid, een hoge vitaliteit op late leeftijd, en uw verstopte aderen direct weer schoon en andere wonderoplossingen in een tabletje.

Reclames voor haarshampoos en zepen komen ook de hele dag voorbij. Ik zie een reclame voor kindershampoo, vergezeld met de melodie van 'Jingle Bells' maar met een Chinese tekst. Gaat vast niet over kerstmis.

Er zijn verder veel spelletjes en quizprogramma's met de bekende studio opzet. Ik zie Chinese kopieŽn van 'De Soundmix Show', 'Het rad van Avontuur', 'Willem Wever' en nog meer. Als je een paar van die shows gezien hebt, valt op dat relatief vaak de deelnemer een politieagent of legersoldaat is. In vol uniform en met pet op uiteraard. Op basis daarvan zou je kunnen oordelen dat de helft van alle Chinezen politieagent of legersoldaat moet zijn. Nu zien wij op straat inderdaad wel overal veel mensen uit die twee beroepsgroepen. Als 'model quiz deelnemers' doen ze het blijkbaar wel goed bij de Chinese censoren.

Verder is er op diverse kanalen altijd wel een documentaire te zien. Die gaan steenvast over vooruitgang in China. Het gaat over nieuwe fabrieken, nieuwe appartementscomplexen, landarbeiders die nieuwe gewassen onderzoeken, nieuwe klaslokalen voor nieuwe computers en ijverige studenten. Dat laat de indruk achter dat de helft van alle Chinezen uitsluitend met nieuwe dingen te maken heeft. Nu is er ook veel vooruitgang maar tegelijkertijd krijgt naar mijn schatting de andere helft van alle Chinezen daar nooit wat van te zien, anders dan op de TV.

Veel producten in winkeltjes zijn geprijsd en alle prijzenoplichterij van 'de verhalen over die verschrikkelijke Chinezen' lijkt vrijwel niet voor te komen. Waar is de stereotype Chinees? Ook hier al niet. Op de boot was hij niet te vinden. In Tianjin ook al niet, hoewel de kolenvervuiling in die stad wel klopte met de verhalen. In Beijing woonden ook alleen al normale Chinezen. Waarschijnlijk woont de stereotype Chinees helemaal nergens. Minstens de helft van de Chinezen die wij ontmoeten blijken gewone mensen te zijn. Het 'verschrikkelijke' China begint zelfs leuk te worden.



China fietsreis 2001: Einde deel 1
Copyright 2005: René Maassen      rene@renemaassen.nl
 
English version

 

Deel 1 (24 foto's) - Deel 2 (37 foto's) Deel 3 (28 foto's)

Druk op F11 voor grootbeeld.

Home




Rene Maassen prive pagina's. Fietsreizen en fietsen op de fiets door IJsland, USA, Amerika, Japan, China, Mongolie, Mongolië, Laos, Thailand, Singapore. Rene,Maassen,fietsreizen,fietsen,fiets,fietsvakantie,wereldfietser, fietsreiziger,foto,fotoboek,reisfotoboek,IJsland,USA,Amerika,Japan,China,Mongolie,Mongolië,Laos,Thailand,Singapore. Bicycle bycycle tour coast to coast cross USA bikes cycling world bicyle tour. Orlando Florida Pensacola Dollar Louisiana New Orleans Texas Hylton Arizona Tombstone Saguaro cactus The Rim Strawberry Payson Grand Canyon California Californie Californië Bad Water Death Valley Emigrant Pass Pacific woestijn pipeline road Sonora woestijn San Francisco Tokyo Tokio Yen reizende zon Mt. Fuji Fuji-san Toba Kinosaki Honshu Skikoku Matsuyama Kochi Osaka Kobe onsen China Tianjin Peking Beijing trein Verboden stad Peking eend mongolie UB Ulan Batar Ulaan Bator steppen gher Togruk ghers paarden kamelen koeien geiten schapen gras Kharhorin Tsetserleg Bayankhongor kaas airmag gefermenteerd paardenmelk yoghurt zuivel bortz gedroogd vlees Trans Siberië express expres trein Moskou bus fiets RMB volksgeld Volksrepubliek China Chengdu Sishuan Lehsan Leshan Boeddha Kunming Yunnan Zuiden van de wolken Xishuangbanna Jinghong Mengla ananas pommelon banaan passievrucht tropisch bamboe Panda beer Pandabeer Laos Boten Udom Xai Muang Xai Boeddhistisch klooster tempel monnik oranje wit schilderingen bedelen bedelnap Mekong rivier Luang Prabang UNESCO werelderfgoedlijst boot Pakbeng Huay Xai Kip Kippen Thailand Baht Thaise Baht Emerald Bouddha Smaragd Chiang Kong Chiang Rai Chiang Mai Lamphun olifanten Pai trek raften bamboe raft vlot Kampheng Phet Old Sukhothai Ayuthaya Bangkok lucky Boeddha Phetburi Ranong Istmus of Kra Krabi The man with the golden gun Island Trang Maleisie Penang Ringgit Ringgit VOC fort forten Melakka Malacca Singapore Lee Kuan Yew Tijgerbalsum Haw Par villa coast park. IJsland Seydisfjordur Husavik Myvatn middernachtzon middernachtszon 24 uur dag licht Westfjorden Isafjordur Latrabjarg Reykjavik Hekla Kjolur Landmannalaugar Sprengisandur zwarte woestijn lavazand vulkaan Askja zwemmen zwavel Vatnajokul Vatnajokull James Bond "A view to a kill" Jokulsarlon Kverkfjoll zuidkust vissen kabeljouw veerboot Faroer Faroër eilanden Thorshaven.